Παλλάδος Αθηνάς 44, Παλλήνη
Τηλ.: 210 6034 203


Ωράριο Γυμναστηρίου:
Καθημερινά
Δευτέρα -Παρασκευή: 11:00 - 21:00

Προγράμματα

Weight FightTM
Δευτέρα : 10:00 - 11:00 & 18.00 - 21.00
Τετάρτη : 10:00 - 11:00 & 18.00 - 21.00
Παρασκευή : 10.00 - 11:00 & 18.00 - 21.00

Αίθουσα με βάρη
Δευτέρα-Παρασκευή 11:00 - 21.00

TRX
Τρίτη: 20:00 - 21:00
Πέμπτη: 20:00 - 21:00

Pilates
Δευτέρα: 17:00-18:00
Τρίτη: 11:00-12:00 & 16:00-17:00
Τετάρτη: 17:00-18:00
Πέμπτη: 11:00-12:00 & 16:00-17:00
Παρασκευή: 11:00-12:00 & 17:00-18:00

Ορθοσωμία
Δευτέρα: 13:30 -14:30
Τετάρτη: 13:30 -14:30
Παρασκευή: 13:30 -14:30

Kick Boxing
Τρίτη: 18:00-19:00
Πέμπτη: 18:00-19:00
 

Blog

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

  |   Life Coaching, Επίστημονικά Άρθρα

Τόσο ως προπονήτρια όσο και ως άνθρωπος έχω δει σώματα να αρρωσταίνουν και να γερνούν πρόωρα είτε μέσα από εξαντλητικές δίαιτες είτε από υπερβολικό φαγητό.

Κατά την πρώτη περίοδο ανάπτυξης του παιδιού -που ο Freud ( Φρόιντ )ονόμασε ως ‘στοματικό – αισθητηριακό στάδιο της ψυχοσεξουαλικής ανάπτυξης’- ο αναπτυσσόμενος άνθρωπος τείνει σταδιακά να ταυτίζει την ικανοποίηση της ανάγκης του για τροφή με βασικά αισθήματα ασφάλειας, άνεσης, ευδαιμονίας, καθώς η κάλυψη αυτής της πρωτογενούς ανάγκης για θρέψη συνδέεται με μια σημαντική συναισθηματική κάλυψη, δηλαδή, ότι τα σημαντικά άτομα του περιβάλλοντος του και ιδίως η μητέρα του, τον αγαπούν, τον φροντίζουν και τον αποδέχονται.

Η εξαρτημένη αυτή λοιπόν στάση απέναντι στην τροφή, που αναπτύσσει το βρέφος καθώς θηλάζει τη μητέρα του, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τις συναισθηματικές του στάσεις και το ρεπερτόριο των συμπεριφορών του στο υπόλοιπο της ζωής του, σε μια σειρά από ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης και της σχέσης του με το φαγητό.

Το αίσθημα της ματαίωσης είναι δυνατόν να ακινητοποιήσει έναν άνθρωπο σε τέτοιο βαθμό που ο μόνος τρόπος για να αντλήσει λίγη ανακούφιση και να αισθανθεί ‘καλά με τον εαυτό του’ είναι το φαγητό. Φυσικά, όταν αυτό συμβαίνει σπάνια δεν αποτελεί πρόβλημα.

Το κλειδί δε βρίσκεται πουθενά αλλού, παρά μόνο πίσω από μία λέξη, «ισορροπία» … Ισορροπία συναισθηματική και σωματική. Γυμναζόμαστε και φροντίζουμε το σώμα μας γιατί μόνο έτσι θα το γνωρίσουμε και θα το αγαπήσουμε. Πιστέψτε με πως μέσα από την άθληση μπορείς να βρεις ξανά τον εαυτό σου αλλά και να επιλύσεις θέματα με καθαρότερο μυαλό.Για τα κορίτσια, για τις γυναίκες αλλά ακόμα και για τα αγόρια ή και για τους άντρες ( σε μειωμένο βέβαια βαθμό), που νοσούν από ανορεξία ή βουλιμία ή αντιληφθούν είτε οι ίδιοι είτε τα αγαπημένα τους πρόσωπα ότι πλησιάζουν τη λεπτή κόκκινη γραμμή, η πρόταση μου είναι να ενταχθούν σε πρόγραμμα ενδυνάμωσης ( αφού τους επιτρέψει ο ιατρός τους). Θα γνωρίσουν το σώμα τους, θα το αγαπήσουν και ψυχολογικά θα αισθανθούν καλύτερα. Η γυμναστική μη ξεχνάς πως λειτουργεί και ως ένα είδος ψυχοθεραπείας. Στόχος μας είναι η αύξηση μυϊκής μάζας. Προσοχή κιλά μυϊκά και όχι λίπους.

Πριν κάποια χρόνια, μέσα από μια δική μου εμπειρία, μετά από ατύχημα, το οποίο μου ανέτρεψε τη ζωή, μετουσίωσα και επούλωσα το δικό μου τραύμα και δημιούργησα το Weight Fight. Ένας συνδυασμός πολεμικών τεχνών, αερόβιας άσκησης, βελτίωσης αυτοπεποίθησης, ενδοσκόπησης δυνάμεων, πείσμα και στοχοθέτηση ζωής. Κατάφερα να πλάθω από την αρχή σώματα, που κάποιοι πιθανώς να μην τολμούσαν να αγγίξουν , κορμιά με ιδιαιτερότητες, που είχαν αφεθεί, που είχαν παραμεληθεί , που είχαν χαθεί στο χάος του υπερβολικού βάρους, άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας και με μηδέν αυτοπεποίθηση… Συνάντησα ανθρώπους, που σκέπασαν τους καθρέφτες τους και μαζί με αυτούς, θεωρούσαν πως κουκούλωναν το πρόβλημα τους, «πνίγονται» τον προσωπικό τους πόνο στο φαγητό. Άνθρωποι που είχαν χάσει την κοινωνικότητα τους και μαζί με αυτή και τον ίδιο τους τον εαυτό. Που ίσως μόνο εγώ θα μπορούσα να τους καταλάβω μετά από τη δική μου περιπέτεια… Γιατί ένα σώμα για να είναι ωραίο πρέπει να έχει και ωραία ψυχή, γιατί αυτή τη ψυχή θέλω να ακουμπάω, σκεπτόμενη για το πώς ήταν η δικιά μου, που βρέθηκα στην απομόνωση , χωρίς δυνάμεις, χωρίς αυτοπεποίθηση, αναπολώντας, κοιτάζοντας τα βραβεία μου, τα μετάλλια μου στις φωτογραφίες, χαμένη σε αναπάντητα γιατί… Γιατί σε μένα αυτό; Γιατί μέσα απ’ αυτά ξαναβρήκα το κουράγιο, τη θέληση, την αισιοδοξία, τη δίψα για ζωή αλλά και για αλληλεγγύη…. Γιατί μόνο όταν βιώνεις ένα πρόβλημα, θεωρώ πως μπορείς να «ακουμπήσεις» την πλάτη των άλλων, να τους πιάσεις το χέρι και να τους πεις πάμε, είμαι κοντά σας και μαζί θα φτιάξουμε ότι μας κάνει να μη χαμογελάμε, ότι μας κάνει να νοιώθουμε δυνατοί, να κυκλοφορούμε ελεύθερα, με σιγουριά και να μην ντρεπόμαστε για την εικόνα. Γιατί θα χουμε την εικόνα που ονειρευόμαστε…

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι σήμερα είναι οι δικοί μου ήρωες. Οι άνθρωποι που έσπασαν το φόβο τους και με αυτόν και το φράγμα των κιλών τους. Άνθρωποι που «αποκάλυψαν» το νέο τους εαυτό μαζί με τους καθρέφτες τους. Άνθρωποι που σήμερα χαμογελούν με αισιοδοξία, χωρίς να ντρέπονται αλλά να είναι υπερήφανοι.

Η μάστιγα των διατροφικών διαταραχών μπορεί να σπάσει, όπως και οι φόβοι που μας αλυσοδένουν και μας βασανίζουν. Σπάσε τον πρώτο φόβο και αμέσως τρέξε για τον επόμενο. Μπορείς και τότε θα αντιληφθείς πως επιτέλους ζεις… Και λένε πως η επιτυχία και η ευτυχία βρίσκεται σε όλα εκείνα που φοβάσαι ή δεν τόλμησες να πας… Πήγαινε… Φτάσε… Ζήσε…!!!