Παλλάδος Αθηνάς 44, Παλλήνη
Τηλ.: 210 6034 203


Ωράριο Γυμναστηρίου:
Καθημερινά
Δευτέρα -Παρασκευή: 11:00 - 21:00

Προγράμματα

Weight FightTM
Δευτέρα : 10:00 - 11:00 & 18.00 - 21.00
Τετάρτη : 10:00 - 11:00 & 18.00 - 21.00
Παρασκευή : 10.00 - 11:00 & 18.00 - 21.00

Αίθουσα με βάρη
Δευτέρα-Παρασκευή 11:00 - 21.00

TRX
Τρίτη: 20:00 - 21:00
Πέμπτη: 20:00 - 21:00

Pilates
Δευτέρα: 17:00-18:00
Τρίτη: 11:00-12:00 & 16:00-17:00
Τετάρτη: 17:00-18:00
Πέμπτη: 11:00-12:00 & 16:00-17:00
Παρασκευή: 11:00-12:00 & 17:00-18:00

Ορθοσωμία
Δευτέρα: 13:30 -14:30
Τετάρτη: 13:30 -14:30
Παρασκευή: 13:30 -14:30

Kick Boxing
Τρίτη: 18:00-19:00
Πέμπτη: 18:00-19:00
 

Blog

Παγκόσμια μέρα κατά του παιδικού καρκίνου

  |   Life Coaching

Παγκόσμια μέρα κατά́ του παιδικού́  καρκίνου, αν και θεωρώ́ πως  είναι ένα “θέμα” που καθημερινά οφείλουμε  να “ακουμπάμε”… O καρκίνος, δεν κάνει διακρίσεις. Είναι ένα θεριό που σαρώνει. Δε ξεχωρίζει χρώμα,θρησκεία,  ηλικία, φύλο, “κατηγορία” και ότι άλλο “θεωρητικά” καθιστά έναν άνθρωπο διαφορετικό και όχι ίδιο. Και είναι τρομακτικό, ότι ο δράκος αυτός επισκέπτεται πολύ συχνά και τα μικρά παιδιά. Και δυστυχώς είναι πολύ μεγάλος, ο αριθμός αυτών  που νοσούν με καρκίνο.

Δεν ξέρω αν τολμάει, κανείς έστω και για λίγο με το μυαλό, να μπει στη θέση ενός γονιού τη στιγμή που ο γιατρός ανακοινώνει, ότι “το παιδάκι σας έχει καρκίνο”. Πραγματικά, δε ξέρω, πως αντέχει κανείς , έστω και να διανοηθεί να βλέπει μια σταλιά παιδί, να παλεύει να ενταχθεί στο 85% ή να ζήσει έστω και λίγο ακόμα… Δε ξέρω πως είναι ένα παιδί, να υποφέρει για μήνες μέσα σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, να κάνει εμετούς, να χάνει τα μαλλιά του, να φουσκώνει σα μπαλόνι, να μην μπορεί να περπατήσει. Να ακούει λέξεις άγνωστες, όπως μυελός, παρακέντιση, χικ μαν, χημρειοθεραπείες, χειρουργείο, να τρομάζει μ’ αυτές, αλλά να καλείται , όχι μόνο να τις μαθαίνει αλλά και να τις ζει.

Δε ξέρω πως είναι να περιμένεις, να βρεθεί δότης για να σωθεί το παιδί σου. Φαντάζομαι πως εκείνη τη στιγμή, αμέσως καταρρίπτεις κάθε ρατσιστικό συναίσθημα που μπορεί να υπάρχει μέσα σου. Δε σε ενδιαφέρει ποιος είναι, πως είναι ο δότης, αλλά ότι υπάρχει δότης. Υπάρχουν ελπίδες. Υπάρχει θεραπεία. Υπάρχει σωτηρία. Πραγματικά, δε ξέρω πως είναι να περιμένεις ώρες ατελείωτες, έξω από το χειρουργείο, για το παιδί οσυ και να μη ξέρεις αν θα γυρίσει. Να νοιώθεις ότι σου σκίζουνε τις σάρκες σου και να θες να βαράς το κεφάλι σου, όπου βρεις. Να λυγίζεις και να γονατάς, μπροστά στο Θεό και να Του φωνάζεις με όλο σου το είναι. Να σε καίνε τα δάκρυα αλλά εσύ να μην καίγεσαι. Να πονάς τόσο πολύ αλλά παράλληλα να μην αισθάνεσαι τον πόνο. Να οφείλεις να στέκεσαι όρθιος για το παιδί σου. Να τους λες πως θα περάσει και να διαβάζεις παραμύθια με δράκους, πρίγκιπες και πριγκίπισσες , που να τελειώνουν με το “ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα..”

Κάποια πριγκιπόπουλα, γιατρεύονται, αφού πρώτα έχει δηλητηριαστεί όλος τους ο οργανισμός από τις χημειοθεραπείες. Κάποια άλλα πάλι αποδείχτηκαν “τεράστια” και δε χώραγαν στη γη… Και τα παιδιά αυτά, μας δίνουν έναν ακόμα λόγο να ευαισθητοποιηθούμε περισσότερο, στο θέμα παιδικός καρκίνος. Μας δίνουν την ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι. Αφού, έστω και λίγο από το σάλιο μας, , μπορεί να σώσει τη ζωή ενός παιδιού. Ένας, από όλους εμάς, είναι ο συμβατός δότης, για ένα μικρό αλλά γενναίο παιδί, που βρίσκεται στη λίστα αναμονής για να κάνει τη μεταμόσχευση μυελού των οστών. Κάποια άλλα παιδιά πάλι, χρειάζονται τη δική μας οικονομική στήριξη, αφού η θεραπεία τους, βρίσκεται εκτός συνόρων, θεραπείες πολυδάπανες, και οι γονείς τους αδυνατούν να ανταπεξέλθουν, όπου το πιο ” μικρό ” ποσό κάτω από τέτοιες περιπτώσεις αποδεικνύεται μέγιστο… Ας σκεφτούμε έστω και για μια στιγμή , ότι το δικό μας παιδί παλεύει, ότι το παιδί μας παιδί δεν είναι για τη γη, ότι το δικό μας παιδί είναι στη λίστα ανεύρεσης δότη, ότι το δικό μας παιδί έχει ανάγκη από χρήματα για να βρει θεραπεία. Το αντέχεις να το σκεφτείς; Η απάντηση είναι όχι. Μόνο που κάποιοι από μας δεν τα σκέφτηκαν, τα έζησαν ή τα ζουν…. Κάποιοι πένθησαν και πενθούν το χαμό του παιδιού τους και κάποιοι άλλοι τα χρόνια της αθωότητας αυτού …. Αφιερωμένο σε όλους τους μικρούς αλλά γενναίους ήρωες, που ήρθαν για λίγο αλλά μας δίδαξαν όσα δεν καταφέραμε να μάθουμε σε μια ζωή ..